Many Muslims Baptized After the Death of Fr. Daniel Sisoyev

blog counter

The reason for the murder of the priest Daniel Sysoev was the success of his mission among the Muslims, says his friend the famous missionary Father Oleg Stenyaev, according to the news agency Interfax-Religion.

“A man gets killed when he is feared, when his spiritual superiority is feared. Father Daniel was threatened 14 times. And even on the day of his murder, he received a threatening call demanding that he must stop preaching among the Muslims. After his assassination many Muslims were baptized, as priests of other Churches have told me. The murder produced the opposite effect,”

says Father Oleg in an article published by the Orthodox newspaper Krestovsky bridge.

According to Stenayev, “When the warlord Said Buryatsky sentenced Father Daniel to death two ‘charges’ were announced—that Father Daniel conducted open debates with Muslims, and that he had them baptized.

“But the Muslims themselves initiated the debates. And the fact that they were coming to him to be baptized shows that something is lacking in Islam, that’s why they came,” said the author.

The priest emphasized that Father Daniel’s mission never had an aggressive nature, and the videos of those debates are proof of this.

“Unfortunately, the intermissions were not filmed. During the debates there were periods when everyone in the lobby started talking to each other. Many Muslims gathered around Father Daniel and asked him questions which he answered very amicably. He had no animosity towards people of other confessions and he spoke about it in his lectures: “I love these people but I do not share their faith and their beliefs,” says the article.

Father Oleg considers his friend to be a saint.

“Saints are difficult people, they always have an inspirational impulse, and they are ahead of others in ideas, words, and actions. It looked as if he was in a hurry. But actually it was us who were behind. Father Daniel was not in a rush, he was a measured person. But he set the pace and the tension and it wouldn’t let one rest idly,” he wrote.

On November 19, 2009 Father Daniel was shot in the Church of St. Thomas, where he was the rector. Soon after, on December 1, 2009, a suspect in the murder, a Kyrgyz citizen, was killed in Makhachkala during his arrest.

Church in a Train has covered 4000 km of Russian Railroads

blog counter

On October 30 the train No.175 Vorkuta-Moscow, carrying a church, arrived at the Yaroslavl railway station in Moscow. It was the first missionary trip of a church in a train. The special car was consecrated by His Holiness Patriarch Alexy II of Moscow and All Russia on October 18 in honour of the icon of the Mother of God called ‘Hodegetria’, or ‘She Who Shows the Way’. The church in a train has covered 4000 kilometeres.

With the blessing of His Holiness the Patriarch meeting the train was Archbishop John of Belgorod and Stary Oskol, chairman of the Moscow Patriarchate Department for Mission. Also meeting the train was Ms.G.Klestova, deputy head of the passenger services of the Moscow Railways.

During the trip, which lasted 10 days, the missionaries celebrated 9 Divine Liturgies, made 3 processions with the cross along central streets of the cities which they visited. 1870 people were baptized. Taking part in the missionary trip were clergymen of the Belgorod diocese of the Russian Orthodox Church, staff members of the Moscow Patriarchate Department for Mission, faculty and students of the Belgorod Theological Seminary with missionary orientation. Every day they met with the inhabitants of the distant places and told them about the mission, the Church and the foundations of the Orthodox faith. The choir of the seminary students gave concerts of religious hymns in the Slavonic, Georgian and English languages,  as well as concerts of Russian and Ukrainian folk music. Thanks to the benefactors, the missionaries had an opportunity to disseminate religious literature free of charge. The healing of the souls was accompanied by the assistance to medical doctors. Many local hospitals were given necessary medicine free of charge. With the blessing of Archbishop John all occasional services during the trip were performed free of charge.

A press-conference was held on the results of the trip, taking part in which were Archbishop John of Belgorod and Stary Oskol, Chairman of the Moscow Patriarchate Department for Mission; Ms.G.Klestova, deputy head of the passenger services of the Moscow Railways; Archpriest Sergy Popov, a staff member of the Department for Mission who served as rector of the church in a train; project author deacon Georgy Savin and manager of the ‘Invarkorp’ pharmaceutical company Mr.V.Nilov.

Archpriest Sergy Popov, who led the group of missionaries and served as rector of the church in a train, said that it was not fortuitous that the new missionary train made its first stop in St.Petersburg. The history of missionary trains in Russia dates back to the late 19th century. In 1896 a train with a church was produced at the Putivl factory on the order of Tsar Nicholas II, now canonized as a passion-bearer. Now, after over 100 years, the missionary train repeated the route of its predecessor in the beginning of the trip. From St.Petersburg the train went along the south of the Archangelsk region. According to Archpriest Sergy Popov, these are places almost without Orthodox churches, and the railway road is virtually the only connection with the rest of the world. The time-table of the trip was drawn up in such a way that the train moved at nights so that the doors of the church would be open at 09.00 a.m., and a pilgrimage of the locals would begin. Indeed, people rushed to the church in the endless stream, while the train was at the station.

According to Archbishop John, there were also dining-car and sleeping-car for missionaries on the train. The Archbishop emphasized that it was a trial run, which should be comprehended and developed with all positive and negative factors being taken into account. Plans for the future include trips to the distant regions of our country, Siberia and the Far East among them. Also, the missionaries will probably make trips by air. One of the projects is ‘the air procession with the cross’. The plane with the most venerated holy items of the Russian Orthodox Church will fly round the whole country along its borders.

http://www.mospat.ru

Russian Church Sanctifies North Pole

blog counter

A Russian Orthodox bishop has dropped a capsule with a blessing from Patriarch Kirill on the North Pole point.

The capsule includes a small plate with the inscription:

“With the blessing of Patriarch Kirill of Moscow and All of the Rus, the consecration of the North Pole marks the 1150 years of Russian Statehood.”

The Church consecration took place as part of the major ongoing Arctic-2012 expedition, a mission organized by the Russian Arctic and Antarctic Research Institute. The capsule was dropped to sea by Bishop Iakov of Naryan-Mar in a ceremony attended by both expedition leader Vladimir Sokolov and ship Captain Oleg Shchapin.

As previously reported, the Arctic expedition left Murmansk with the nuclear powered icebreaker “Rossiya” on 8 September. On 13 September, the vessel reached the Pole point, and the expedition subsequently continued through Arctic waters towards the site where the drifting Russian research station “North Pole-39” will be replaced by a new facility.

Like the historical planting of a Russian flag on the North Pole seabed in 2007, the recent symbolic, but still highly politically motivated, Church consecration illustrates the current major Russian drive on Arctic issues. Commenting on the Church ceremony, Bishop Iakov says the consecration of the North Pole is of importance not only for the Church, but for “all of Russia”, and that it symbolizes the Russian state efforts on

“the return of the country’s former positions in the region”.

“The Russian Orthodox Church in all possible ways supports this process”, Bishop Iakov underlined.

Bishop Iakov was in early 2012 appointed leader of the Naryan-Mar and Mezen diocese. He has from before attended several Arctic and Antarctic missions and will be part of the whole ongoing one-month Arctic 2012 expedition.
http://www.pravoslavie.ru/

Μητροπολίτης Ιλαρίων: "Ο Κύριος σας έφερε από το σκότος στο φως"

blog counter

•  

Την τελετή αποδοχής στην Ορθόδοξη Εκκλησία των προσωρινά αποσχισθέντων πραγματοποίησε στις 9 Απριλίου 2012 ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, στον Ιερό Ναό της Παναγίας Πάντων Θλιβομένων η Χαρά.

Πρόκειται για 36 άτομα τα οποία παλαιότερα προσχώρησαν σε σχίσματα, αιρέσεις ή σέκτες και διά τούτου εξέπεσαν της Ορθοδόξου πίστεως.

Αφού ορκίσθηκαν στο Ευαγγέλιο να είναι αφοσιωμένοι στην Εκκλησία ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας τοποθέτησε στο κεφάλι του καθενός το ωμοφόριό του.

Εν συνεχεία ο Μητροπολίτης, απεύθυνε λόγο νουθεσίας στους παριστάμενους:

«Ο Κύριος σας έφερε από το σκότος της πλάνης στο θαυμαστού Αυτού Φως. Η διαφορά μεταξύ της πλάνης και της αλήθειας είναι ακριβώς ίδια όπως εκείνη μεταξύ του σκότους και του φωτός, του καλού και του κακού, του διαβόλου και του Θεού.

Από τώρα λησμονώντας την παλαιότερη πλάνη πρέπει διδασκόμενοι καθημερινώς να έλθετε στην επίγνωση της αληθείας του Θεού, να ενδυναμώνετε την καρδιά και το νου με τη μελέτη της Αγίας Γραφής, να εκκλησιάζεσθε όσο το δυνατόν τακτικότερα, να κοινωνάτε των Αγίων του Χριστού Μυστηρίων, διά των οποίων ενωνόμαστε με τον Θεό όχι μόνο πνευματικά, διανοητικά και αισθηματικά, αλλά και φυσιολογικά, με όλη την ανθρώπινη μας φύση.

Προσπαθήστε ποτέ να μην επανέρχεσθε στην οδό της πλάνης και πονηρίας.

Ποτέ να μη διαβάζετε άσεμνα βιβλία, τα οποία ίσως διαβάζατε κατά το παρελθόν.

Ποτέ να μην ανατρέχετε στα βιβλία των ψευδοδιδασκάλων, αλλά να μελετάτε εκτός της Αγίας Γραφής και έργα των αγίων πατέρων και χριστιανών συγγραφέων και διδασκάλων.

Όσοι από τους γνωστούς και φίλους σας ακόμα ευρίσκονται στην πλάνη και αγνοούν την αλήθεια, προσπαθήστε κατά το δυνατόν να τους φέρετε στην αλήθεια και στους κόλπους της Εκκλησίας του Χριστού.

Κάνοντας όμως αυτά αποφεύγετε κάθε βία, μεταχειρίζοντας λόγια τα οποία διεισδύουν  στην καρδιά και να θυμάστε ότι ο άνθρωπος ανταποκρίνεται στο λόγο σας βλέποντας τις πράξεις σας.

Προσπαθήστε να ακολουθείτε τις Θείες εντολές εφαρμόζοντας στη ζωή σας αυτά, τα οποία ακούσατε στο Ευαγγέλιο και ο Κύριος θα είναι βοηθός σας σε όλες τις ημέρες της ζωής σας. Αμήν».

Ουκρανικά μποφόρ...

blog counter

Amen.gr

του Theodor Petrov Купола в России кроют чистым золотом - Чтобы чаще Господь замечал* Vladimir Vysotsky Ο βεζίρης Iznogoud είναι ο φαιδρός πρωταγωνιστής της ομώνυμης εικονογραφημένης σειράς των  René Goscinny και Jean Tabary, τον οποίο κυριολεκτικά ταλανίζει η έμμονη ιδέα να γίνει «χαλίφης στης θέση του χαλίφη» (je veux être calife à la place du calife). Όμως, σύμφωνα με την ιδέα των δημιουργών της σειράς, τα πανούργα σχέδιά του για την απομάκρυνση του χαλίφη αποτυγχάνουν το ένα μετά το άλλο και τελικώς οι αναγνώστες καταλαβαίνουν ότι η επιθυμία του βεζίρη δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί ποτέ. Εντούτοις πολλοί αναγνώστες, μεταξύ των οποίων και ο γράφων, ομολογούν με συντριβή ψυχής ότι η απεχθής προσωπικότητα του βεζίρη Iznogoud τους είναι, μάλλον, συμπαθητική και ότι θα ήθελαν πάρα πολύ να δουν τα σχέδια του βεζίρη να επιτυγχάνουν. Η παρατεταμένη ασθένεια ενός ηγέτη, μικρού ή μεγάλου δεν έχει σημασία, σηματοδοτεί την έναρξη των διαδικασιών διαδοχής του - τηρώντας τα προσχήματα στην αρχή, όταν δηλαδή τα προγνωστικά των ιατρών είναι «ήξεις αφίξεις», και απροκάλυπτα, όταν πλέον τα ιατρικά ανακοινωθέντα για την πορεία της υγείας του ασθενούς δημοσιεύονται με μια λεπτή μαύρη γραμμή στην επάνω αριστερή γωνία της σελίδας. Εδώ και πολλά χρόνια οι Εκκλησίες της Ουκρανίας, όλων των ομολογιακών «αποχρώσεων» και όχι μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησίας Ουκρανίας του Πατριαρχείου Μόσχας, αποτελούν μέρος των πολιτικών αντιπαραθέσεων, τις οποίες μπορούμε να συνοψίσουμε με δυο λόγια ως εξής: το μέλλον της χώρας πρέπει οπωσδήποτε να είναι συνδεδεμένο με την αποδοχή ή την απόρριψη του παράγοντα «Ρωσία». Αυτός ο κοινός πολιτικός παρανομαστής οδηγεί σε μια «μυωπική» αντίληψη της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας, εφόσον η Ρωσία, από τη μια πλευρά, αποτελεί για μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού το μοναδικό σημείο αναφοράς στο σχεδιασμό του μέλλοντος της Ουκρανίας, ενώ, από την άλλη, ίσως δε για το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού, ο «Μεγάλος Γείτονας» χαρακτηρίζεται ως μια μόνιμη απειλή για την ανεξαρτησία της χώρας. Όμως και οι δυο προσεγγίσεις είναι απολύτως λανθασμένες, διότι οι μεν «ρωσόφιλοι» δεν μπορούν να προσποιούνται ότι δεν είναι απαραίτητη η ενσωμάτωσή τους στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι (ως παράδειγμα προς αποφυγή μπορεί να χρησιμεύσει η Λευκορωσία), ενώ οι θιασώτες της «ουκρανικής οδού» οφείλουν να αναγνωρίσουν όχι μόνο ότι η χώρα τους δεν κατοικείται μόνο από Ουκρανούς, αλλά και ότι η οικονομία της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις αγορές της Ρωσίας. Σε αυτή την περιρρέουσα ατμόσφαιρα η παρατεταμένη ασθένεια του Μητροπολίτου Βλαδιμήρου προκάλεσε σοβαρές αναταραχές στην, ως επί το πλείστον, επιφανειακά ήρεμη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας Ουκρανίας του Πατριαρχείου Μόσχας. Σύσσωμη η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας αποφάσισε ότι ο Μητροπολίτης δεν είναι σε θέση να διοικεί την Εκκλησία δίνοντας ένα σαφές μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δηλαδή η «μάχη» για τη διαδοχή του Βλαδιμήρου άρχισε. Το πρώτο «θύμα» των παρασκηνιακών διεργασιών ήταν το «δεξί χέρι» του Μητροπολίτη ο Αρχιεπίσκοπος Αλέξανδρος (Drabinko), ο οποίος παύθηκε από μέλος της Συνόδου με την κατηγορία του «ταραχοποιού». Οι «κακές γλώσσες» λένε ότι ο επίσκοπος ήταν εκείνος που συνέταξε το κείμενο της μη αναγνωρίσεως της κανονικότητας των εργασιών της πρώτης συνεδρίας της Συνόδου και το οποίο υπέγραψε ο Βλαδίμηρος. Τη συνέχεια θα τη ζήλευε ακόμα και ο πιο απαιτητικός θιασώτης της τέχνης του παραλόγου: η Σύνοδος επισκέπτεται τον Μητροπολίτη στο νοσοκομείο, τον πληροφορεί ότι πρόκειται να συνεδριάσει για δεύτερη φορά, ο Βλαδίμηρος τους «ευλογεί» και στη συνέχεια η Σύνοδος αποφασίζει την αποπομπή του Αλεξάνδρου! Ας μη λησμονούμε δε, ότι ο Βλαδίμηρος ήταν εκείνος που προώθησε τον Αλέξανδρο στη Σύνοδο. Βεβαίως όσοι παρακολουθούν το έργο του Μητροπολίτη  Βλαδιμήρου από την εκλογή του στο αξίωμα αυτό το 1992 γνωρίζουν ότι, αυτό που κάποιοι ονομάζουν «σοφή πολιτική» πρόκειται ουσιαστικά για μια προσπάθεια να αποφευχθεί με κάθε τρόπο μια πιθανή σύγκρουση με τη Μόσχα. Είναι λοιπόν πιθανό ότι και ο Αρχιεπίσκοπος Αλέξανδρος «θυσιάστηκε» για να διατηρηθεί αυτή η ισορροπία, κάτι δηλαδή σαν τη γυναίκα του πρωτομάστορα και το γνωστό γεφύρι. Σήμερα έχουν «αυτοπροσδιοριστεί» τρεις ανεπίσημοι υποψήφιοι για τον μητροπολιτικό θώκο στο Κίεβο: ο Μητροπολίτης Οδησσού Αγαθάγγελος, ο ηγούμενος της μονής της Λαύρας των σπηλαίων του Κιέβου Μητροπολίτης Παύλος και ο Μητροπολίτης Donetsk Ιλαρίων. Από ότι φαίνεται πρώτο μέλημα της «τρόικας» είναι η απομάκρυνση όλων εκείνων που μπορούν να δημιουργήσουν εμπόδια στην «πορεία τους προς το Κίεβο». Εντούτοις κάποια στιγμή και οι τρεις θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τις «γεωπολιτικές ορέξεις» της Μόσχας. Όπως είναι φυσικό η Εκκλησία της Ρωσίας δεν πρόκειται να επιτρέψει την εκλογή ιεράρχη, ο οποίος, έστω και θεωρητικά, εκφράζεται υπέρ της πλήρης ανεξαρτησίας της Εκκλησίας Ουκρανίας. Έχοντας εξασφαλίσει, με τη βοήθεια των τριών «μνηστήρων», την απομάκρυνση όλων των «ανεπιθύμητων» θα μπορέσει, αν χρειαστεί, να επιβάλει με ευκολία τον δικό της υποψήφιο χωρίς να φοβάται μια πιθανή «εξέγερση» εκ μέρους των υπολοίπων αρχιερέων. Όμως σε αυτό το σημείο ο αφελής συντάκτης του παρόντος σημειώματος θα ήθελε να θέσει το εξής ερώτημα: άραγε συμφέρει την σημερινή πολιτική ηγεσία της Ουκρανίας να παραδώσει αμαχητί στον βόρειο γείτονα έναν τόσο πολύτιμο «συνεργάτη»; Διότι στην περίπτωση που η Μόσχα αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της Εκκλησίας Ουκρανίας, απομακρύνοντας δηλαδή όλους εκείνους που υποστηρίζουν αν όχι την  αυτοκεφαλία, αλλά, τουλάχιστον, την «ουκρανική οδό» αναπτύξεως, τότε η Εκκλησία θα μετατραπεί σε έναν πανίσχυρο πολιτικό παράγοντα, ο οποίος θα είναι σε θέση να υπαγορεύει τους δικούς του όρους για την προσφορά των «καλών υπηρεσιών» του. Σε μια συνέντευξή του από το νοσοκομείο όπου ευρίσκεται, ο Μητροπολίτης Βλαδίμηρος, χωρίς να αναφέρεται συγκεκριμένα στην κατάσταση που δημιουργήθηκε λόγω της παρατεταμένης ασθένειάς του, εκφράζει ορισμένες ενδιαφέρουσες, σύμφωνα με την απολύτως προσωπική άποψη του συντάκτη του παρόντος σημειώματος, σκέψεις (Σ.τ.σ.: στα ρωσικά, http://simvol-veri.ru/xp/mitropolit-vladimir-dumaet-nad-preemnikom-kotoriie-mojet-prodoljit-ego-liniyu-v-upc-mp.html). Συγκεκριμένα εναπόθεσε στα χέρια του Θεού το ζήτημα της ιδρύσεως μιας ενιαίας Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Ουκρανία και επιβεβαίωσε ότι ο Πατριάρχης Κύριλλος έχει τη δική του άποψη σχετικά με την μελλοντική εξέλιξη της Ορθοδόξου Εκκλησίας Ουκρανίας, την οποία όμως δεν αποκάλυψε στον Μητροπολίτη. «Δεν μιλήσαμε ανοικτά. Το ζήτημα δεν έχει ωριμάσει. Ο χρόνος θα τα βάλει όλα στη θέση τους», τόνισε ο Μητροπολίτης Κιέβου. Εκτός αυτού, στην ερώτηση σχετικά με το αν έχει υπόψη του κάποιον, ο οποίος θα μπορούσε να συνεχίσει την πολιτική του στην ηγεσία της Εκκλησίας, ο Μητροπολίτης Βλαδίμηρος απάντησε ότι υπάρχουν πολλά ικανά στελέχη και ότι το ζήτημα αυτό τον απασχολεί. «Je veux être calife à la place du calife!», ωρύεται ο μοχθηρός Iznogoud, ο «χαλίφης» επιμένει στην ψευδαίσθηση της διατηρήσεως των ισορροπιών αν και γνωρίζει ότι το σκοινί έχει φαγωθεί επικίνδυνα, η Μόσχα τηρεί «σιγήν ιχθύος», αφήνει τα «παιδία παίζει» περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να εκφράσει τη δική της «ετυμηγορία» και οι πολιτικοί καταστρώνουν τα δικά τους σχέδια για το μέλλον της Εκκλησίας Ουκρανίας... εν ολίγοις τίποτα το ασυνήθιστο για τη μετασοβιετική εκκλησιαστική πραγματικότητα! *(Σκεπάζουν τους τρούλους στη Ρωσία με καθαρό χρυσάφι, για να τους βλέπει πιο συχνά ο Κύριος)

On the Sunday of Orthodoxy rector and students of the Russian Seminary prayed in Greek church in Paris

blog counter

On 4 March 2012, the first Sunday of Lent, rector of the Russian Orthodox Theological Seminary in France hieromonk Alexander (Siniakov) and students of the theological school attended the Divine Liturgy at the Cathedral of St Stephen in Paris of the Patriarchate of Constantinople. By tradition, Orthodox immigrants, members of the Local Churches, gather for common prayer on the feast of the Triumph of Orthodoxy.

Metropolitan Emmanuel of France (Patriarchate of Constantinople) officiated at the Divine Liturgy. Concelebrating were Metropolitan John of Western Europe (Patriarchate of Antioch); Archbishop Michael of Geneva and Western Europe (Russian Church Outside of Russia); and priests of the Georgian and Serbian Orthodox Churches, website of the Korsun diocese reports. Singing at the service were choirs of the Greek church, Russian Seminary, and Georgian and Serbian parishes in the Paris region.

At Metropolitan Emmanuel’s request hieromonk Alexander (Siniakov) delivered a sermon after the reading from the Gospel.

The Liturgy was followed by the Office of the Triumph of Orthodoxy and the thanksgiving prayer at the holy icons. Metropolitan Emmanuel greeted his concelebrants and noted that Archbishop Michael of Geneva celebrated in the Greek church in Paris for the first time. He also thanked the rector and students of the Russian Seminary for participating in the Liturgy

.http://www.mospat.ru/

A NEW MISSION ESTABLISHED IN THE KINGDOM OF TONGA

blog counter

February 21, 2012

If many Russians consider Australia the end of the Earth, then the Kingdom of Tonga in the south-western part of the Pacific Ocean, consisting of 176 islands, represents the furthest reaches of the globe.

Tonga’s islands were discovered for Europe by the Dutch seamen Willem Schouten and Jacob Le Maire in 1616. In 1773, the English explorer James Cook called the archipelago the “Friendly Islands.” In 1900, the archipelago became a British protectorate. At the same time, Tonga preserved all rights to self-governance. The islands’ independence was granted in 1970. Tonga is now a member nation of the UN, the South Pacific Commission and the Forum of Pacific Islands.

Tonga is a small kingdom, world-renowned as the first of all nations to see the rising sun. It is also the only state in Oceania which was never colonized. Ruling Tonga now is His Highness King George V. Thanks to its independence, the nation was able to preserve its ancient culture and traditions.

The nation’s population is very homogeneous; small groups of Europeans and people from neighboring lands number no more than 1,000 on any of Tonga’s islands. The population of Tonga practices various forms of Christianity. According to official statistics, Methodists comprise the largest group (48%), though there are many Catholics (16%), Mormons (30%) as well as Anglicans, Adventists and Pentecostals.

It is a 4 ?-hour flight to Tonga from Sydney, Australia, which is almost halfway to Hawaii.

The capital of this constitutional monarchy is Nuku’alofa, where, with the blessing of His Eminence Metropolitan Hilarion, Mitred Protopriest Michael Protopopoff visited to open the first Orthodox Christian mission. Fr Michael was accompanied by Siluan Vea, a native Tongan, who is eager to see the light of Orthodoxy shine in his homeland.

The official visit took place on February 2-7, 2012. A large house was rented, which will be outfitted with a chapel, administrative center and rooms for pilgrims.

In order to open a parish, it was necessary to obtain the support of local representatives of the Royal Government, and the heads of other Christian confessions, which was accomplished during the visit.

On Saturday, February 4, Fr Michael baptized two children of Russian-Tongan parents, and on Sunday, the first Divine Liturgy was celebrated. Seven people partook of the Holy Gifts during the service, laying the foundation for the Orthodox faith in this Pacific monarchy.

http://www.pravoslavie.ru/