Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Ο αριθμός των θανάτων των χριστιανών που πέθαναν για την πίστη τους διπλασιάστηκε το 2013


blog counter



Όπως αναφέρει σε άρθρο του το Reuters, ο αριθμός των περιπτώσεων που οι χριστιανοί σκοτώθηκαν για την πίστη τους σε όλο τον κόσμο διπλασιάστηκε το 2013 από το προηγούμενο έτος, με τη Συρία να αντιπροσωπεύει περισσότερο από το σύνολο του παγκόσμιου συνόλου το 2012, σύμφωνα με την ετήσια έρευνα της ‘Open Doors’, μιας οργάνωσης που υποστηρίζει τους διωκόμενους Χριστιανούς σε όλο τον κόσμο. Η οργάνωση δήλωσε την Τετάρτη ότι έχει τεκμηριωμένες 2.123 δολοφονίες «μαρτύρων», σε σύγκριση με τις 1.201 το 2012. 1.213 τέτοιοι θάνατοι υπήρχαν μόνο στη Συρία πέρυσι, αναφέρει η οργάνωση.
 
«Αυτή είναι μια πολύ ελάχιστη μέτρηση με βάση τα όσα έχουν αναφερθεί στα μέσα ενημέρωσης και μπορούμε εμείς να επιβεβαιώσουμε», δήλωσε ο Frans Veerman, επικεφαλής της έρευνας για την Open Doors. Οι εκτιμήσεις από άλλες χριστιανικές ομάδες ανεβάζουν το ετήσιο ποσοστό στο ύψος των8.000.

Η έκθεση της Open Doors τοποθετεί την Βόρεια Κορέα στην κορυφή του καταλόγου των 50 πιο επικίνδυνων χωρών για τους χριστιανούς, μια θέση που κατέχει από τότε που η ετήσια έρευνα ξεκίνησε πριν από 12 χρόνια. Η Σομαλία, η Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν είναι στις επόμενες τέσσερις θέσεις.
 

Η ομάδα που εδρεύει στις ΗΠΑ ανέφερε αυξανόμενη βία κατά των χριστιανών στην Αφρική και είπε ότι φανατικοί μουσουλμάνοι είναι η κύρια πηγή των διωγμών σε 36 χώρες στη λίστα.

«Ο ισλαμικός εξτρεμισμός είναι ο χειρότερος διώκτης της παγκόσμιας εκκλησίας», αναφέρει η έκθεση.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014

Ιεραποστολή στο Μπουρούντι και τη Ρουάντα


Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014

Οἱ διωγμοὶ τοῦ Ἰσλάμ κατὰ τῶν χριστιανῶν


blog counter

Οἱ διωγμοὶ τοῦ Ἰσλάμ κατὰ τῶν χριστιανῶν

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
 ἀρ. τ. 2075, 15.10.13
 

.                Εἶναι τραγικὸ ὅτι ἕνα σημαντικὸ τμῆμα τοῦ ἀνατολικοῦ κυρίως κόσμου, καὶ ἰδιαίτερα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, παραμένει ἐντελῶς ξένο πρὸς τὴν ἀντίληψη περὶ θρησκευτικῆς ἐλευθερίας. Παρὰ τὴν πρόοδο τῆς ἐπιστήμης καὶ τὶς ἀνακαλύψεις, ἡ ἀνεξιθρησκία καὶ ἡ ἐλευθερία τῆς λατρείας παραμένουν γιὰ τὸν κόσμο αὐτὸ ἄγνωστες. Καὶ ἐνῶ ὁ δυτικὸς κόσμος ἑόρτασε ἐφέτος τὰ 1.700 χρόνια ἀπὸ τὴν ἔκδοση τοῦ Διατάγματος τῶν Μεδιολάνων, ὁ θρησκευτικὸς φανατισμὸς κυριαρχεῖ στὴν Ἀνατολὴ καὶ κατ᾽ ἐξοχὴν μεταξὺ τοῦ μουσουλμανικοῦ στοιχείου, τὸ ὁποῖο δὲν ἀνέχεται θρησκευτικὴ πίστη διαφορετικὴ τῆς δικῆς του, καὶ προπαντὸς τὸν Χριστιανισμό. Ἡ ἀνεξιθρησκία καὶ ἡ ἐλευθερία τῆς λατρείας εἶναι γιὰ τὸ Ἰσλὰμ ἀπαράδεκτη πολιτιστικὴ κατάκτηση. Γι’ αὐτὸ ἰσχύει μόνο τὸ «τζιχάντ». Ἡ εἰδησεογραφία καταγράφει καθημερινῶς ἀνατριχιαστικὰ παραδείγματα φανατικῆς συμπεριφορᾶς κατὰ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Ἀναφέρουμε μερικά: «Συγκλονιστικὲς εἶναι οἱ εἰδήσεις ἀπὸ τὴν Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ δείχνουν τὴν κατάσταση ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν χώρα. Ἕνας Λιβανέζος καταδικά σθηκε σὲ 6ετῆ κάθειρξη καὶ σὲ 300 ρα βδισμούς, ἐπειδὴ ἔπεισε μία γυναί κα νὰ ἀσπασθῆ τὸν Χριστιανισμὸ καὶ τὴν βοήθησε νὰ ἐγκαταλείψη τὴν χώρα καὶ νὰ μεταβῆ στὸ ἐξωτερικό. Παράλληλα ἕνας Σαουδάραβας καταδικάσθηκε σὲ 2ετῆ φυλάκιση καὶ 200 ραβδισμούς, ἐπειδὴ βοήθησε μία γυναίκα νὰ διαφύγει στὴν Σουηδία» («Ἑστία» 13-5-2013). Ἀμερικανικὸ τηλεοπτικὸ συνεργεῖο κατέγραψε γιὰ λογαριασμὸ τοῦ CNN συγκλονιστικὲς σκηνὲς ἀπὸ τὴν καταστροφὴ ποὺ προκάλεσαν οἱ ἰσλαμιστὲς ἀντάρτες στὴν πόλη Ἀλ Κουσέϊρ τῆς Συρίας καὶ εἰδικὰ σὲ ὁτιδήποτε χριστιανικό. Στὰ πρῶτα δεύτερα φαίνεται μιὰ χριστιανικὴ ἑλληνορθόδοξη ἐκκλησία ὁλοσχερῶς κατεστραμμένη. Οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως ὑποδέχθηκαν τὸν ἐθνικὸ στρατὸ τῆς χώρας ὡς ἐλευθερωτή («Ρομφαία» 23-6-2013). Στὸ Πακιστὰν ἀστυνομικοὶ βασάνισαν μέσα στὴ φυλακὴ μέχρι θανάτου ἕνα χριστιανόπουλο 20 ἐτῶν. Τὸν βασάνιζαν ἐπὶ 10 ἡμέρες. Ἐξ ἄλλου στὶς φυλακὲς τοῦ Πακιστάν, ὅπως ἀναφέρουν ξένα εἰδησεογραφικὰ πρακτορεῖα, ὑπάρχουν πολλὲς ἀναφορὲς γιὰ δολοφονίες χριστιανῶν («Ρομφαία» 23-6-2013). Στὴ Σαουδικὴ Ἀραβία, ὅπου ὅλες οἱ διατάξεις τοῦ Κορανίου τηροῦνται μὲ τρόπο ἄτεγκτο καὶ ἀπόλυτο, ἀπαγορεύεται ἡ δημόσια τήρηση τοῦ λατρευτικοῦ ἄλλης θρησκείας ἐκτὸς τῆς μουσουλμανικῆς. Ὅποιος πολίτης τῆς χώρας ἀλλαξοπιστεῖ, ἀντιμετωπίζει, ἀνεξαρτήτως τοῦ φύλου του, τὴ θανατικὴ ποινή («newsit.gr» 12-5-2013). Γενικῶς οἱ διώξεις, οἱ ἀπειλές, οἱ ἀπαγωγὲς χριστιανῶν στὴ Μέση Ἀνατολὴ εἶναι συχνότατες, μὲ ἀποκορύφωμα τὴν ἀπαγωγὴ ἀπὸ ἰσλαμιστὲς τῶν ἀγνοουμένων ἀκόμη δύο Σύρων Ἱεραρχῶν, τοῦ  Ὀρθοδόξου Μητροπολίτου Χαλεπίου κ. Παύλου καὶ τοῦ Συροϊακωβίτου Μητροπολίτου κ. Ἰωάννου – Ἰμπραχίμ. Πάντως εἶναι χαρακτηριστικὴ καὶ καθαυτὸ ἐξοργιστικὴ ἡ ἀδιαφορία τῆς Δύσεως γιὰ ὅλα αὐτὰ τὰ συνεχὴ τραγικὰ γεγονότα. Οἱ ἰσχυροὶ τῆς Δύσεως ὄχι μόνο δὲν κινητοποιοῦνται, ἀλλ’ οὔτε κὰν ἀκούονται νὰ τὰ καταδικάζουν!…

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

Εν διωγμώ η Ορθοδοξία! Να ανησυχούμε ή να χαιρόμαστε;


blog counter
Εν διωγμώ η Ορθοδοξία!
Να ανησυχούμε ή να χαιρόμαστε;


Μωαμεθανοί φανατικοί απήγαγαν 12 Ελληνορθόδοξες μοναχές από το ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Θέκλας στη Συρία! Πριν από μήνες απήγαγαν δύο Μητροπολίτες και έσφαξαν τον οδηγό τους! Καθ’ όλον το διάστημα των πολεμικών επιχειρήσεων των μισθοφόρων μωαμεθανών τρομοκρατών τα Ορθόδοξα χωριά και οι ιεροί ναοί βρέθηκαν στο στόχαστρο τους μέσα από ένα πολύ καλά οργανωμένο και μεθοδευμένο σχέδιο! Την ίδια στιγμή βάνδαλοι ιερόσυλοι λεηλατούν ναούς στην Β. Ήπειρο και εκτοξεύουν απειλές στον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο. Διωγμοί Χριστιανών Ορθοδόξων παρατηρούνται και στο Κόσοβο ενώ στην Τουρκία ο «σουλτάνος» Ερντογάν και το επιτελείο του μετατρέπουν σταδιακά ορθοδόξους ναούς σε τζαμιά (βλ. σελ 20)! Ταυτόχρονα στην Ευρώπη υλοποιείται σιγά -σιγά ένα σχέδιο αποχριστιανοποίησης με την ευθεία αμφισβήτηση των χριστιανικών αξιών μέσω προώθησης νόμων που εισάγουν την κάθε μορφής ανωμαλία ως ανθρώπινο δήθεν δικαίωμα... Το ίδιο σκηνικό γίνεται υπό άλλη μορφή και στις ΗΠΑ!
Ρίχνοντας μία ματιά στην ευλογημένη Ελλάδα εύκολα θα διαπιστώσουμε ότι οι σύγχρονοι πολιτικοί άρχοντες προωθούν άμεσα η έμμεσα πρωτόγνωρες καταστάσεις αγνοώντας τη λαϊκή βούληση και τα πιστεύματα των Ελλήνων (βλ. σελ 4- 7)! Τι λοιπόν συμβαίνει;
Απλά η Ορθοδοξία διώκεται πανταχόθεν και με κάθε μέσο. Την χτυπάνε εκ των έσω με την ανάδειξη σκανδάλων επιρρεπών ρασοφόρων και την προώθηση ενός νοσηρού οικουμενισμού. Την χτυπάνε ακόμη με την ευθεία αμφισβήτηση της διαχρονικής προσφοράς της και της προσπάθειας περιθωριοποίησής της από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Κατόπιν αυτών καλοί μου χριστιανοί πρέπει να ανησυχούμε;
Όχι, αντιθέτως πρέπει να χαιρόμαστε επισημαίνει γέροντας ασκητής από το Παγγαίο Όρος! Γιατί εύλογα θα ρωτήσετε; Μα γιατί οι εκφραστές του μυστηρίου της ανομίας και ο αρχηγός τους ο Αντίδικος έπεσαν και πάλι στην ίδια παγίδα που έπεσαν κατά τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες οι τότε φανατικοί Ιουδαίοι και η ηθικά καταρρέουσα ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Αν συγκρίνουμε το τότε με το σήμερα θα διαπιστώσουμε πολλές-πολλές ομοιότητες. Ο σημερινός φανατικός ιουδαϊσμός υποκινεί πολλά από όσα ανωτέρω περιγράψαμε. Καταργεί την αργία της Κυριακής, νοθεύει γενικά την χριστιανική πίστη, κατηγορεί τους χριστιανούς ως οπισθοδρομικούς, προωθεί νέα μοντέλα ζωής αθεϊστικά επί το πλείστον κ.ο.κ. Κι όπως τότε στη ρωμαϊκή εποχή κρύπτονται στο παρασκήνιο και στις στοές του σκότους βάζοντας άλλους μπροστά. Επιχειρούν μάλιστα όπως και τότε να φράξουν τα στόματα των χριστιανών, ώστε να μην ακούεται η αλήθεια (βλ. αντιρατσιστικό νόμο) κ.ο.κ.! Κι όλα αυτά όπως και τότε έτσι και σήμερα εντάσσονται στο πλαίσιο της επιχειρούμενης από τον Αντίδικο παγκοσμιοποίησης!
Θα καταφέρουν όμως η όχι να υλοποιήσουν τον στόχο τους; Όχι και πάλι όχι καλοί μου χριστιανοί. Όσο και να πριονίζουν αυτοί οι διαχρονικοί Καλικάτζαροι το δέντρο της Ορθοδοξίας, το δέντρο της αληθείας, αυτό πάντα θα βρίσκει τη δύναμη να πετά νέα φύλλα, να ανθίζει και να βγάζει νέους γλυκύτατους καρπούς που θα ευαρεστούν τον τριαδικό Θεό. Η Ορθοδοξία θριαμβεύει διωκόμενη γιατί τότε αναδεικνύεται με ταχύτατους ρυθμούς η αγιότητα. Μην σκιάζεστε λοιπόν από τα κινούμενα -κατευθυνόμενα σκιάχτρα της πολιτικής σκηνής που θαρρούν πως έχουν τη δύναμη να τα βάλουν με το Θεό. Γιατί η Γέννηση του Θεανθρώπου που κάθε φορά έρχεται όχι μόνο τους σκορπίζει αλλά και ανανεώνει το δέντρο της Ορθοδοξίας, έτσι ώστε και πάλι να θριαμβεύσει και να καταποντίσει το χάρτινο βασίλειο του Αντιδίκου.
Χριστός Γεννάται, δοξάσατε. Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε, Χριστός επί γης υψώθητι. Άσατε τω Κυρίω πάσα η γη...
 

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2013

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΒΟΥ


blog counter

Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΒΟΥ





Του κ. Ανδρέα Κυριακού
============

Από όλες τις χώρες της ιεραποστολής κατά τον 20ο αιώνα η Κίνα έχει να παρουσιάσει τους περισσότερους μάρτυρες που με το αίμα τους κι όχι με μελάνη σινική διακήρυξαν την πίστη τους στο Χριστό. 

Δεν θα μνημονεύσω εδώ ούτε τους πέντε άγνωστους μάρτυρες του Τιέν Τσίν του 1870, μήτε τις εκατονάδες των μαρτύρων του 1900. 

Ο νεομάρτυρας Στέφανος (Τζι Τσιουάν Βού) γεννήθηκε στο Πεκίνο στις 28.1.1925. Την εποχή εκείνη η εν Καθαία (Κίνα) Εκκλησία μόλις είχε ανακάμψει από το φοβερό διωγμό του 1900. Σε διάφορες πόλεις της χώρας, όπως το Πεκίνο, η Σαγκάη, το Ουρούμτσι, το Χάρμπιν, το Χαιλάρ κ.α. υπήρχαν ορθόδοξες κοινότητες με εκκλησίες και εφημερίους.

Βρίσκουμε το νεαρό Στέφανο στο Χονγκ Κονγκ να υπηρετεί  σαν αναγνώστης στην εκκλησία των Απ. Πέτρου καί Παύλου. Από τα στοιχεία που μαζέψαμε στα 1947 ήταν ήδη διάκονος. Στη συνέχεια  χειροτονείται στο β΄ βαθμό της ιερωσύνης και η διακονία του είναι στο Πεκίνο. Ακολούθως τον βρίσκουμε στη Μαντζουρία στο ΒΑ άκρο της αχανούς χώρας στην πόλη Χάρμπιν. Υπηρετεί την Εκκλησία στο ναό του Αγ. Αλεξίου στην περιοχή Ματζιακόου.

Τα πράγματα δεν πήγαιναν τότε καθόλου καλά για τους χριστιανούς της χώρας. Από το 1949 οι κινέζοι κομμουνιστές είχαν καταλάβει την εξουσία. 

Στα 1956 με τη συμφωνία του Μάο Τζετούνγκ με τον Νικήτα Χρουτσιώφ η ρωσική ιεραποστολή του Πεκίνου έκλεισε και στη θέση της ανηγέρθη η σοβιετική πρεσβεία, αφού πρώτα γκρεμίστηκε ο ναός των Μαρτύρων του Πεκίνου.

Στα 1966 οι κινέζοι κομμουνιστές εξαπολύουν την “μεγάλη προλεταριακή πολιτιστική επανάσταση”.

Τότε ο αρχιεπίσκοπος Σαγκάης Συμεών βρήκε μαρτυρικό θάνατο στις φυλακές. Γνωρίζουμε κινέζους ιερείς που υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο, όπως τον π. Ανίκητο Ουάνγκ και τον π. Νικήτα Ντου.

Στο Χάρμπιν οι ερυθροί φρουροί συνέλαβαν τον π. Στέφανο περί τα μέσα του 1967. Εξω από την εκκλησία του τοποθέτησαν ένα τραπέζι καλυμμένο με αιχμηρές πέτρες και τον υποχρέωσαν να γονατίσει πάνω σ’ αυτές. Κατόπιν τον έντυσαν με ρούχα παλιάτσου ενώ στο κεφάλι του φόρεσαν σκούφο γιομάτο με μεταλλικά ροκανίδια. Το πρόσωπο του το πασάλειψαν με καπνιά. Για 2 μέρες τον κτυπούσαν στο κεφάλι με ξύλινο σφυρί. Τον κτυπούσαν επίσης με σιδερένια ραβδιά στους ώμους κι έφτυναν το σταυρό που φορούσε. Μισοπεθαμένο από τα βάσανα τον μετέφεραν στο νοσοκομείο των φυλακών.

Αυτά ήταν μερικά μόνο από τα βασανιστήρια και τις ταλαιπωρίες που υπέστη ο ιερομάρτυρας για 3 ολόκληρα χρόνια στις κομμουνιστικές φυλακές. Στις 17.5.1970 ο νεομάρτυρας κληρικός ετελειώθη διά τυφεκισμού στη φυλακή.

Το άγιο του λείψανο αναπαύεται στο κοιμητήριο Σανκετσου κοντά στο Χάρμπιν.

Μπροστά στο μεγαλείο της θυσίας του ο γράφων μένει ενεός, τρέμει και σωπαίνει. Ομως παρακαλεί το μάρτυρα να δεχθεί τις πιο κάτω φτωχές γραμμές που χαράσσονται παρά ταύτα μετά πόθου πολλού.

Απολυτίκιον
Ηχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Αθληφόρων τα στίφη εκμιμησάμενος
Ορθοδοξίας εφάνης νεοπαγής προμαχών
των μαρτύρων καλλονή Στέφανε πάνσοφε.
                           
Των γαρ δυσθέων την οφρύν 
ση ενστάσει καθελών
Καθαίας το θείον σέλας, 
των ιερέων ακρότης
και Εκκλησίας νέον καύχημα.

Ανακοίνωση-Έκκληση των Φίλων της Ορθόδοξης Ιεραποστολής για την ενίσχυση της οικογένειας του μακαριστού ιεραποστόλου π.Αθανασίου Manalu


blog counter


DSC04691.1
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί.
Για μια ακόμα φορά  δοξολογικές ευχαριστίες αναπέμπομε προς τον Δομήτορα της Εκκλησία  μας  Ιησού Χριστό και στην Υπεραγία Θεοτόκο ,που μας αξίωσαν να διακονήσουμε  μέχρι σήμερα, από τα μετόπισθεν, την Ορθόδοξη Ιεραποστολή σε διάφορα ιεραποστολικά κλιμάκια ανά τον κόσμο .
Ιδιαίτερα ευχαριστούμε γιατί ,στην προσπάθεια προβολής και ενίσχυσης του Ιεραποστολικού έργου ,ανέδειξαν συνεργάτες, επωνύμους και ανωνύμους που μας εμπιστεύτηκαν και  η ποικιλότροπη προσφορά τους ήταν σημαντική και καταλυτική .
Μια  προσπάθεια  που ξεκίνησε  ερασιτεχνικά πριν μερικά χρόνια και με την βοήθεια του διαδικτύου έγινε ευρύτερα γνωστή και ήδη βρισκόμαστε σε άμεση συνεργασία    για τις ποικίλες δραστηριότητές μας με αναγνωρισμένο Ορθόδοξο Ιεραποστολικό Σύλλογο.
Βασικό κριτήριο των προσπάθειών μας είναι να βοηθούμε εκεί όπου άλλοι αδιαφορούν ή δεν έχουν την δυνατότητα να παρέμβουν. Έτσι  κατά την διάρκεια του 2013 ξεκινήσαμε και μια καινούργια προσπάθεια για την ενίσχυση των προσφύγων στην μαρτυρική Συρία και τα μέχρι τώρα δεδομένα μας δίνουν την ώθηση να συνεχίσουμε παρά την πρωτοφανή οικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα μας. Αρωγός στην προσπάθειά μας αυτή είναι και η ηλεκτρονική σελίδα-Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ.
Όμως παράλληλα με το δράμα των αδελφών μας διωκόμενων χριστιανών, υπάρχουν και άλλοι και εντός  και εκτός Ελλάδος που υποφέρουν. Κατά το μέτρο του δυνατού προσπαθούμε και σε αυτούς να προσφέρουμε βάλσαμο παρηγοριάς. Έτσι λοιπόν η δραστηριότητά μας  δεν γίνεται μόνο εκτός  των ελληνικών συνόρων αλλά και εντός .Δημιουργήσαμε γι΄αυτό τον σκοπό  και την ηλεκτρονική σελίδα  ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ,όπου με διάφορες ανακοινώσεις μας προσπαθούμε να λύσουμε σοβαρότατα προβλήματα συνανθρώπων μας. Όμως ο πόνος είναι πολύς και όπως έλεγε ο Άγιος των γραμμάτων Αλέξανδρος  Παπαδιαμάντης . «Σαν νά ‘χαν ποτέ τελειωμό τα πάθια κ’ οι καημοί του κόσμου».
Με «άλγος καρδίας»  πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του Ορθόδοξου Ινδονήσιου  Ιεραποστόλου  π.Αθανασίου Manalu στην Σουμάτρα της Ινδονησίας στις 25 Δεκεμβρίου 2013.
Ο π.Αθανάσιος ήταν έγγαμος και πατέρας πέντε παιδιών. Διακόνησε με αφοσίωση τις ορθόδοξες κοινότητες στο Μεντάν και στη Νήσο Νίας στη Σουμάτρα ενώ υπέμεινε με καρτερία και υπομονή τη βαρύτατη ασθένεια από την οποία υπέφερε τα τελευταία χρόνια.
Η παλιότερη ενασχόλησή μας με την Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Ινδονησία, μας είχε δώσει την ευκαιρία να γνωρίσουμε αυτόν τον αφανή , ακούραστο και φτωχό  εργάτη της Ορθόδοξης Ιεραποστολής μέσα από το έργο του. Το σοβαρότατο όμως πρόβλημα της ανεπάρκειας της καρδιάς που αντιμετώπιζε αλλά και η έλλειψη οικονομικής δυνατότητας να ανταπεξέλθει στα έξοδα της φαρμακευτικής και της ιατρικής αγωγής , τον οδήγησαν  σε πρόωρο θάνατο. Έτσι πίσω αφήνει ένα μεγάλο ιεραποστολικό  έργο αλλά και ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Ιδιαίτερα δε η ανατροφή των πέντε ανήλικων παιδιών  του   γίνεται πλέον μόνο έργο της πρεσβυτέρας του Θεοδώρας μέσα σε αντίξοες οικονομικές συνθήκες.  Και αυτό επειδή η οικογένεια  αυτή πλέον  ζει  κάτω από τα όρια της φτώχειας και γι αυτό τον λόγο ο π.Αθανάσιος, όταν ακόμα ζούσε, είχε σταματήσει την φαρμακευτική αγωγή, προκειμένου τα χρήματα από τον πολύ μικρό μισθό του να τα διαθέτει για την ανατροφή των παιδιών του.
Ξεκινήσαμε  και μια νέα δραστηριότητα για την στήριξη της  πολύτεκνης οικογένειας του π.Αθανασίου. Ήδη η  πρώτη έκκληση για βοήθεια που κάναμε αρχίζει να αποδίδει καρπούς και πιστεύουμε σύντομα να φτάσει στην οικογένεια το πρώτο ποσό που συγκεντρώσαμε.
Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια μπορούν να καταθέσουν τις δωρεές τους στον παρακάτω  NEO TΡΑΠΕΖΙΚΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ.
ΝΕΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ:
ALFA BANK  545-002101-021117
IBAN GR 7601405450545002101021117
(Δικαιούχος π.Δημήτριος Αθανασίου)

(Ο παλιός λογαριασμός ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ /66046796ΙBAN : GR 66 0120 5450 0000 0006 6046 796BIC :EMPOGRAA.)  απενεργοποιήθηκε λόγω των αλλαγών στο τραπεζικό σύστημα.
Υπενθυμίζουμε  ότι τα χρήματα αποστέλλονται δια μέσου Ιεραποστολικού Συλλόγου ,ο οποίος εκδίδει και τις σχετικές αποδείξεις.
Ως εκ τούτου παρακαλούμε τους δωρητές να μας γνωστοποιούν τα απαραίτητα  στοιχεία (ονοματεπώνυμο-διεύθυνση διαμονής) προκειμένου να τους αποσταλούν αποδείξεις των δωρεών τους και να γράφουν στο καταθετήριο της Τράπεζας ότι τα  χρήματα προορίζονται για την οικογένεια του π.Αθανασίου Manalu.
Όσοι επιθυμούν να στείλουν απευθείας χρήματα στην οικογένεια ας επικοινωνήσουν μαζί μας στο e-mail  fdathanasiou@gmail.com, για να να τους δώσουμε τον τραπεζικό λογαριασμό της οικογένειας στην Σουμάτρα.
Για την ΟΜΑΔΑ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου
 

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

Orthodox priest survives tropical hell of Papua New Guinea



blog counter


Orthodox priest survives tropical hell of Papua New Guinea. 45302.jpeg 
Archpriest Nikolai Nesprava is known in as "extreme father." In the summer of this year, he traveled to the jungle of Papua New Guinea. The priest wanted to get acquainted with the life of aboriginal people, who live under the laws of the Stone Age and practice cannibalism. Pravda.Ru interviewed the priest upon his return home.
"How were you welcomed by the tribes of Papua New Guinea?"
"The communication with the Papuans was an amazing experience of communication with the people, whose language we don't know. There is a gap of thousands of years between us, because they still live in the Stone Age. But the people could understand me. There is a language that is understandable to all humans. This is the language of sincerity, mercy and love. Those people could understand this language very well.
"Warriors are always armed there. When we were trying to approach them we could see the muscles of their arms and chests pulsating. They are very cautious, and they are ready to respond to attacks any moment. Then we started communicating with them, and they put down their bows and arrows. I can't say that I was happy with everything. On the one hand, I returned alive and practically healthy. On the other hand, when I was looking at the photos that we had taken, I realized that I had not photographed many remarkable moments. I had to throw myself on the ground to take amazing photos."
"You wrote that the first several days in Papua New Guinea were like hell to you."
"The jungle is usually referred to as "tropical paradise." As a matter of fact, this is real tropical hell. A local tribe builds homes on pales, up to 30 meters high, and they do it to save themselves from the water that always falls down on their heads from above. The people live in those homes together with their pigs and dogs. During two weeks of our stay there, we saw sunlight for about an hour and that was it. If we had to walk through the jungle, we would be walking through water. We could hardly catch up with the people walking in front of us. Those people were walking naked and barefoot. I was wearing a special military costume, which would always save me in various extreme situations. In the jungle, it was a torture to wear it because it was too hot. When I tried to take it off, I immediately discovered that there were so many plants around that would cut my skin like a knife.
"By the first night of my stay there, the soles of my shoes were deformed, and my legs were aching terribly. I used to serve in special forces and I always thought of myself as a physically prepared man. The jungle was extremely hard for me, though, to my own surprise."
"What are your impressions of the work of Western missionaries? How do they communicate with the Papuans?"
"The missionaries don't live in the tropics with the Papuans. A white person will not be able to survive there if they stay there for a long time. The missionaries have offices in the cities, from where they sometimes travel to the jungle to communicate with local tribes. It is very hard for many Europeans to realize that the gap between us and the Papuans is incredible. Many tribes discovered that there was some other forms of life in the world only 20-30 years ago. There is a cultural abyss between the modern world and those people living in the Stone Age. They still are unable to see themselves in the modern world."
"However, they have such a modern phenomenon as elections. I was very amused by their preelection posters. The faces of the candidate are different, but the slogan is the same - "Go Papua!" A local governor, a Papuan, has a gorgeous house surrounded with a steel fence. There are no roads in the country, but the governor has a Toyota. This reminded me of something."
"To which extent can the lifestyle of one tribe be different from the life of another?"
"Different tribes live differently. Some of them are isolated from the civilization entirely. Others live in the woods, but have contacts with civilization. The parents of Dani tribe don't wear any clothes, but they send their children to study at missionary schools. Bright kids can then travel to larger islands of Indonesia to continue their studies there. The state makes investments in the development of this territory, but the Papuans do not want to work."
"Are there any traces of civilization in that exotic state?"
"Civilization has reached Papua, of course. Unfortunately, it has led to negative results: drugs, alcohol, debauchery. The people there can be very unintelligent and rude. I saw a man at the airport there - he was wearing a suit, a tie, but was walking barefoot. Everyone pushes each other when boarding the plane, no one offers a woman to go forward. Strange as it may seem, the Papuans fly airplanes frequently. Small aviation is underdeveloped there, of course. The planes belong to missionaries and private airlines. A plane ticket is relatively inexpensive."
"The Javans take administrative positions there. They work in banks and hotels there, whereas the Papuans sell their goods to them. They make knives, spears and bows, sell them to the Javans and then buy the things that they need. There are cities in Papua, but they all look very primitive too: a bunch of wooden huts with tin roofs. They have mail offices, Internet cafes and even beauty salons there. The Papuans like to decorate themselves, so they spend a lot of time at the barbers'."
"The Papuans are considered to be cannibals. There are numerous stories about it in the media. The people who have been to Papua confirm that. What impressions did you get?"
"Well, if you ask them directly, the Papuans go into shell and don't respond. However, some tribes collect human skulls and keep them at their homes. They have stone axes and knuckles that are capable of crushing human bones. They don't need such instruments for fishing. Their dancing is connected with martial prowess, and their amulets are connected with human sacrifice either expressly or by implication."
"Some say that cannibalism in Papua exists because the Papuans suffer from the shortage of food."
"The Papuans live with the help of gathering. They gather bananas, pine apples, coconuts, they catch fish. They also breed pigs, but pigs are more of a currency for the locals. The tribes suffer from undernourishment, they eat meager meals. There are not many animals to hunt for in the country. Some tribes hunt for crocodiles. The jungle that I saw was gray and dull. I haven't seen any animals there, except for pigs and insects. Hot-blooded animals can hardly survive there because it is impossible for them to dry their feathers and fur in that climate."
"There is civilized Indonesia right next to such an exotic country as Papua New Guinea. What are the relations between the Indonesians and the Papuans?"
"The Javans, or the Indonesians, who have been living on the islands of Papua New Guinea for 100 years, and the local Papuans, never conclude marriages with each other. It will never even occur to them. Moreover, they don't even have inter-tribal marriages. Marriages are only possible if they are concluded inside one's own tribe. The tribes do not communicate with each other, nor do they maintain any ties with each other. As many as 800 tribes live on the territory that we have been to, and each of those tribes speaks their own language. The neighbors simply don't understand each other."
"How do Papuan families live?"
"The Papuans have different forms of family life. They live in families in some tribes. Girls would get married at age 13-14. A man is supposed to pay the price of five pigs, as well as sets of bows, arrows and spears. He also gives a necklace of dogs' teeth. In other tribes, men and women live separately. They meet each other only to make children. Children live with their mothers. When boys turn seven, they are sent to special camps where they become warriors."
"What is the reason behind intertribal wars? How often do they happen?"
"The Papuans wage wars with each other regularly. The first reason for those wars is women. The second one is pigs. They also fight for the land where their food grows. If a representative of one tribe comes to gather bananas on the territory of another tribe, he can be killed for that. 
"When I was staying there, I would often think of Ukraine and my city, Dnepropetrovsk. I often thought that living in Ukraine was hard sometimes. But when you get a chance to see what bad life really is, then you come to realize the advantages that you have. We may have problems with our authorities, there are economic issues too, but we have very good land, on which we can live. In Papua, you can not live, you can only fight for survival."
Artur Priymak
Pravda.Ru

AΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ «ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ» ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 2020 ΚΑΙ 2021.

blog counter Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί «ο Χριστός είη εν τω μέσω ημών». Ευχαριστηριακές δοξολογίες οφείλουμε στον «ενανθρωπήσαντα» Θεό μας...